Skip to content

Ekva 3 op titelkoers!

februari 7, 2015

IMG_2289De geur van amateurisme in een sporthal. Ik ben er dol op. Als sportjournalist bezocht ik ontelbare wedstrijden; een periode waar ik met veel plezier op terugkijk. Goedwillende fanatiekelingen die de eer van hun cluppie hoog hielden en alles uit hun mogelijkheden probeerden te halen. Basketbal was mijn favoriete zaalsport, maar handbal, volleybal en korfbal vond ik ook leuk om naar te kijken. Ja, ook korfbal. Om die sport wordt nog wel eens lacherig gedaan, een vooroordeel dat ik wijt aan een gebrek aan kennis van het spelletje. Als het een beetje goed gespeeld wordt, gaat het snel op en neer en gebeurt er onder de korf van alles. En als liefhebber hoop je natuurlijk altijd op spectaculaire treffers van grote afstand. Toen mijn collega Karlijn vrijdag op de redactie van Omroep Flevoland vertelde dat zij zaterdag met Ekva 3 in Almere een grote stap naar het kampioenschap kon zetten, had ik meteen zin om te gaan kijken. Vanmiddag reed ik naar het sportpark Fanny Blankers Koen en was benieuwd wat mij voorgeschoteld zou worden. (Niet zo lang geleden karde ik een stukje door, naar het stadion van Almere City FC, waar de zoon van mijn beste vriend Hans voetbalde. Als officieuze voorzitter van de Robert Guerain fanclub volgde ik zijn verrichtingen destijds op de voet. Na een weinig verheffend Italiaans avontuur in speelt Robert tegenwoordig bij de amateurs van Huizen. Zodra het kwik een aangename temperatuur aangeeft, ga ik hem weer eens bewonderen.) De vrouwen en mannen van het derde team van Ekva waren de spieren aan het losmaken. De tribune langs de gehele zijkant van het veld werd bevolkt door de Ekva-familie. Jong en oud zat door elkaar, kinderopvang was ook geregeld. Leve de zegeningen van het verenigingsleven. De laatste keer dat ik Karlijn in actie zag was in Dronten, waar haar vriend Mitchel met een zware blessure het strijdperk voortijdig moest verlaten. Dat was een domper op de feestvreugde. Nu leek hem niets in de weg te zitten, hij keek vastberaden om zich heen. Zijn directe tegenstander zou geen makkelijke middag hebben, die voorspelling durfde ik wel aan. Karlijn huppelde lichtvoetig door de zaal en leek er helemaal klaar voor. (Ook al verklapte ze mij dat het stapavondje met vriendinnen erg gezellig was geweest.) Ze bleek aanvoerder te zijn, dat vond ik cool. Fiducia 3 nam brutaal een 4-2 voorsprong, maar daarna scoorde de thuisploeg liefst negen treffers op rij. In die fase werd er vooral goed verdedigd en zagen de enthousiaste toeschouwers enkele fraaie scores. Karlijn mikte er eentje van afstand in en had geen moeite met een strafbal. Door die sterke periode stond het 12-6 bij de rust en wisten de kenners dat de gasten uit Oegstgeest aan het kortste eind zouden trekken. De intensiteit waarmee geduelleerd werd, de ambitie om telkens de vrije man/vrouw in schotpositie te brengen en de verbetenheid de rebound te veroveren (Mitchel koning onder de korf); de aspecten die het korfbalspel zo boeiend maken zaten er allemaal in. Uiteraard niet continu, maar wel in voldoende mate om mij te vermaken. Karlijn wist ook met de tweede strafbal raad en bracht haar totaal op drie. Als ik mij niet vergis floot de scheidsrechter voor de laatste keer toen 19-10 op het scorebord stond. Achteraf deed mijn sportieve collega een beetje geringschattend over de prestatie, maar daar wilde deze objectieve verslaggever niets van weten. Een titel voor dit hechte collectief is nog slechts een kwestie van tijd, volgende week is het feest bij Ekva 3!

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: