Skip to content

Vrije geluiden

januari 25, 2015

IMG_2251Na een week waarin de betweters van het vrije woord elkaar weer respectloos en vooringenomen de maat namen aangaande de vrijheid van meningsuiting, had ik behoefte aan vrije geluiden. In poppodium Underground werd ik door saxofonist Benjamin Herman en zijn New Cool Collective op mijn wenken bediend. Even na negen uur betraden de acht muzikanten gisteravond de stage en in een mum van tijd was iedereen ‘into the groove’. Herman zag er zoals altijd onberispelijk uit in een stemmig grijs pak met vlinderdasje en kek hoedje. Uiteraard ontbrak het studentikoze brilletje niet. In de Flevo Post las ik voorafgaand aan het concert een interview met 1 van de bandleden die vertelde dat ze graag naar Lelystad kwamen. En dat was te merken. Als je authentiek en origineel bent en ook nog over het nodige talent beschikt kun je een eind komen in de muziekindustrie. Het gezelschap bestaat inmiddels 22 jaar en is daarmee dus het levende bewijs. Volgens de bandleider is het contact met het publiek tijdens de live optredens de smeerolie die de swingende machine draaiende houdt. Het optreden had iets van een huisband die in een ons kent ons sfeertje ontspannen haar beste beentje voorzet. Ze hadden er duidelijk lol in en de interactie met het enthousiaste publiek was oprecht en spontaan. Tegelijkertijd toonden de heren zich ware professionals door zeer gedreven en geconcentreerd het beste uit elkaar te halen. Ze hadden uiteraard moeiteloos kunnen putten uit het immense repertoire, om op de automatische piloot veilig de eindstreep te bereiken. In plaats daarvan daagden ze zichzelf uit door bijna alle composities van de nieuwe plaat ‘Electric Monkey Sessions’ te spelen. Inspiratie werd opgedaan in Senegal, de Afrikaanse ritmes waren dan ook niet van de lucht. Benjamin Herman is geen wandelaar die je op de platgetreden paden zult tegenkomen. Hij waaiert alle kanten uit, staat overal voor open, zonder zich te verliezen in ondoordachte, geforceerde experimenten. Het was twee uur lang genieten van zeer toegankelijke jazz waarbinnen ruimte was voor de meest uiteenlopende improvisaties. En als slagroom op de taart een weergaloze drumsolo! De bandleden verplaatsten zich na de show naar de foyer en namen uitgebreid de tijd voor de fans.

IMG_2260Ik vulde uiteraard mijn vinylverzameling aan en liet mij vereeuwigen met de frontman, die zelf terugkeek op een heerlijke avond en verzekerde volgend jaar terug te komen. De kleine man lachte zijn tanden bloot en we namen afscheid met een ferme handdruk. In de koude van de nacht dansten de ritmes in mijn hoofd. Lang leve de vrije geluiden!

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: