Skip to content

De oude man (8)

januari 4, 2015

imagesZ0NK3GDCDe oude man hoorde dat er iets door de brievenbus werd gegooid en stond op uit zijn rookstoel. Bob de hond verliet zijn mand en liep met de baas mee, kwestie van gewoonte. Op de mat lag een ietwat verfrommeld wit A4’tje. Het bleef lastig om een enkel papiertje tussen de borstels door te frommelen. ‘Wij willen onze wijk terug’ stond in grote letters boven een stukje tekst waarvan woorden in kapitalen en uitroeptekens de aandacht trokken. De nieuwsgierigheid was gewekt, de oude man ging er eens rustig voor zitten. De boodschap liet aan duidelijkheid niets te wensen over. De actiegroep ‘Wijkbehoud’ hekelde de aanwezigheid van steeds meer ‘Nieuwe Nederlanders’, die onaangepast gedrag zouden vertonen. Geluidsoverlast op straat en vanuit de moskee, jongeren die buurtbewoners lastig vielen en de toegenomen criminaliteit zorgden ervoor dat de leefbaarheid en veiligheid onder druk kwamen te staan. Zo kon het langer, er moest iets gebeuren! Wat werd niet duidelijk. Misschien dat de actiegroep daarom wel een bewonersavond in het  buurthuis had georganiseerd. Of de ‘Nieuwe Nederlanders’ op de bewuste datum ook welkom waren, vertelde de brandbrief niet. De oude man vond het een abstract verhaal, omdat de veronderstelde problematiek hem vreemd was. Na de dood van zijn vrouw koos hij bewust voor deze bedrijvige buurt met z’n kleine winkeltjes en vele nationaliteiten. Een beetje leven in de brouwerij, onder de mensen begeven en vooral niet achter de geraniums zitten te verpieteren. Daarom had hij Bob ook uit het asiel gehaald, hij was de onmisbare schakel naar de bezige buitenwereld. De oude man was veel op straat te vinden en ging het contact niet uit de weg. Hij babbelde met zijn Turkse groenteboer, was een graag geziene gast in de shoarmazaak en verheugde zich elke keer op een bezoek aan de Marokkaanse bakkerij. In de afgelopen vijf jaar had hij nog nooit iets vervelends meegemaakt. Wel herinnerde hij zich een treffen met een groepje pubers, dat rondhing bij een bankje in het park. De oude man had in die tijd soms last van duizelingen en moest af en toe even zitten. Een van de jongens zei dat het hun bankje was en met zijn blik maakte hij duidelijk dat buitenstaanders niet gewenst waren. Rustig had de oude man uitgelegd dat hij geen inbreuk op hun privacy wilde maken, maar dat hij zich niet helemaal goed voelde. Dat veranderde de zaak. De jongste van het stel kreeg de opdracht opa naar huis te escorteren en kweet zich uitstekend van zijn taak. Ze hadden samen nog een kopje thee gedronken. De oude man was niet wereldvreemd; hij las de krant, keek het nieuws. Maar in zijn directe omgeving had hij zich nimmer onveilig of angstig gevoeld. Zijn mening – als hij die al had – hield hij bij voorkeur voor zich. Hij probeerde in het dagelijkse leven zijn beste beentje voor te zetten en ging ervan uit dat de anderen – wie zij ook waren – hetzelfde deden. In het woord samenleving zat wat hem betreft alles, al waakte hij ervoor in het openbaar de huis-tuin-en-keuken filosoof uit te hangen. De confrontatie was hij altijd uit de weg gegaan en in het buurthuis zou de actiegroep ‘Wijkbehoud’ hem dan ook niet zien. Dit initiatief zou de verhoudingen op scherp zetten en de saamhorigheid niet ten goede komen. Hij besloot op veilige afstand te blijven. Net toen hij het pamflet in de doos met oud papier wilde mikken, ging de bel. Hij deed de deur open en voordat hij iets kon zeggen begon de buurvrouw met een stuk papier te zwaaien en riep of hij de oorlogsverklaring van het stelletje xenofoben had gelezen. Deze kant van haar kende hij nog niet, maar hij had het kunnen weten. Ja, zij nam de uitnodiging maar al te graag aan. De hippie was boos en niet zo’n beetje ook. Waarna de gevreesde vraag volgde: hij ging toch ook? De oude man hoorde zichzelf ja zeggen en kon wel door de grond zakken. De buurvrouw vloog hem om de hals en gaf hem spontaan een dikke zoen. Hij was haar strijdmakker, samen zouden ze de zegeningen van de multiculturele samenleving verdedigen. De oude man voelde zich ineens doodmoe en wilde even op de bank zitten. (Wordt vervolgd.)

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: