Skip to content

De oude man (3)

december 27, 2014

imagesZ0NK3GDCDe oude man was van streek. Hij wist waar het van kwam. Het gebeurde bijna nooit, maar vanmorgen was het zover: hij had ruzie gemaakt. Met de uitbater van de buurtkroeg op de hoek. De baas van ‘De Tevreden Drinker’ had het prachtige, oude biljart vervangen door een lawaaierige, lelijke pooltafel. En daar had Joop nooit iets over tegen hem gezegd. Het voelde als verraad. De oude man had er schande van gesproken. Maar de kastelein was allesbehalve onder de indruk geweest. Van een kopje koffie en een paar euro in de tijdklok die opa spendeerde, kon de tent niet draaien. Met deze investering hoopte hij meer jongeren te trekken. Hij was een zakenman en geen sociaal werker, in het buurthuis stond ook een biljart. Waarna Joop van mening was dat de conversatie met de jammerende senior lang genoeg had geduurd. Om dat te accentueren zette hij de muziek wat harder en begon routinematig de glazen te spoelen. Terwijl Koos Alberts een foto verscheurde, verliet de oude man als een geslagen hond het dranklokaal. Onder zijn arm de keu die hij jaren geleden van zijn vader had gekregen. Op straat had hij gevloekt, zo hard dat een vrouw bij een bushalte zich omdraaide en afkeurend haar hoofd schudde. Ze had gelijk, hij moest zich vermannen. Oeps, daar ontsnapte weer een boer. Hij proefde het zuur in zijn keel en besloot eenmaal thuis een aspirientje te nemen. En pijnigde vervolgens zijn hersens met de vraag waar die zouden liggen. Hij zat in zijn rookstoel en aaide Bob de hond, die elke keer als hij het geluid van een boer hoorde zijn oren spitste. Het pilletje begon te werken, hij hervond zich enigszins en werd overvallen door een nostalgische bui. Als hij in ‘De Tevreden Drinker’ de keu in elkaar schroefde en de ballen op heerlijk warme laken legde, was zijn vader nooit ver weg. Een stille, plichtsgetrouwe man die zijn werk als buschauffeur zeer serieus nam. Hij zag er altijd onberispelijk uit, met stropdas, pet en speldje van de vakbond op zijn dienstcolbert. Chauffeur was een verantwoordelijk vak. Zijn vader zorgde er dan ook voor dat hij altijd uitgerust en dienstbaar achter het stuur zat. Uitspattingen waren derhalve uit den boze. Op de bus rijden was een ambacht en zijn vader was een trotse arbeider. Zijn grote held was Joop den Uyl, de onbetwiste leider van de Partij van de Arbeid. Als Den Uyl op televisie was, werd er in huis niet gesproken en zo min mogelijk bewogen. Het evangelie over spreiding van macht, kennis en inkomen sprak hem enorm aan. Was de geboren redenaar klaar met wederom een bevlogen betoog dan verscheen er een tevreden glimlach op het gezicht van zijn vader. Slechts eenmaal was de oude man getuige van een woede uitbarsting. Zijn ouders hadden de buren uitgenodigd en aanvankelijk ging het gesprek over koetjes en kalfjes. Dat de buurman graag naar de shows van Henk Elsink keek, deed de wenkbrauwen fronzen; zijn vader zweerde immers bij de conferences van Wim Kan. Maar toen de middenstander met een winkel in huishoudelijke artikelen een lofzang op de jonge, goedgebekte VVD’er Hans Wiegel afstak, sloeg de joviale stemming snel om. Zeker toen de kleine ondernemer zich laatdunkend uitliet over het kabinet-Den Uyl. De politieke koers van zijn held zo respectloos aanvallen en dat in zijn eigen huis, dat liet zijn vader niet over zijn kant gaan! Weldra ontspon zich een polemiek waarbij de kracht van de argumenten vooral zat in wie het hardste kon schreeuwen. Een glas sherry viel om, de volle asbak kukelde van tafel. Zijn vader was furieus en verordonneerde de rechtse bal dat hij moest opkrassen. Wat volgde was een ruzie met zijn moeder, die zei dat ze zich doodschaamde. Zij eiste dat haar man de volgende dag zijn excuses zou maken, hetgeen zijn vader schoorvoetend deed. Maar een gezellig avondje zat er niet meer in. Gelijk zijn vader was de oude man een zwijgzaam type en doorgaans de rust zelve. Vanmorgen was de spreekwoordelijke uitzondering geweest. Een uiting van teleurstelling van een 75-jarige, die het gewoonweg niet kon uitstaan dat hem iets dierbaars was afgepakt. Misschien ging hij binnenkort eens bij het buurthuis kijken. Hij zou wel zien. (Wordt vervolgd.)

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: