Skip to content

Such a Shame

oktober 15, 2014

Ik liep door de Hoofdstraat van Apeldoorn en dacht aan Guus Hiddink. Het komt niet elke dag voor dat iemand in zo’n korte tijd zijn autoriteit als sneeuw voor de zon ziet verdwijnen. Op straat waren jongelui drukdoende het winkelend publiek te interesseren voor de regionale bode. De gratis kranten werden zonder veel omhaal van woorden uitgedeeld en in ontvangst genomen. Alsof beide partijen het nut er niet echt van inzagen. In gedachten zag ik de wezenloze blik van de bondscoach, die lijdzaam onderging hoe zijn jongens door een stel enthousiaste IJslandse mannen in de pan werden gehakt. Naast de gekwelde keuzeheer ontwaarde ik het chagrijnige hoofd van assistent Danny Blind. Keek hij zo nors omdat zijn zoon acteerde als een nerveuze beginneling, of was hij het EK-avontuur nu al meer dan zat? Ik vermoedde het laatste. Danny verlangde terug naar de harmonie en duidelijkheid onder de strenge doch rechtvaardige bovenmeester Louis van Gaal. De strateeg met het natuurlijke overwicht, die moeiteloos alle kikkers in de kruiwagen hield. Tussen Danny en Guus stond een muur van gewapend beton. Op de hoek passeerde ik een filiaal van Perry Sport, waar ik zo’n 25 jaar geleden een blauwe sweater van O’Neill kocht. Jaren plezier van gehad. Grappig wat een mens zoal onthoudt.

fotoHet kon niet ver meer zijn naar de platenzaak op nummer 32. De voorpret was reeds begonnen toen ik thuis op internet stuitte op de naam ‘Repop & The Basement Recordstore (Vintage, Design & Vinyl). Oftewel: meubels en platen. Mij best. Ik struinde goedgemutst verder en vroeg mij af wat Hiddink een dag na het debacle aan het doen was. Ja, de technische baas van de KNVB, Bert van Oostveen, had al haastig laten weten dat na de nieuwe zeperd eerder dan gepland de zaken goed doorgesproken zouden worden. Maar zo snel ging dat nu ook weer niet. Was de voormalige people-manager de vernietigende commentaren aan het lezen ter loutering, of consulteerde hij zijn vriendin om advies? Soms zou ik een vlieg aan de muur willen zijn. Ah, daar was het! Ik gluurde naar binnen en achter in de zaak stond waarvoor ik was gekomen. Een lange, slanke vrouw met grijs kort haar opende de winkel en ik verbeeldde mij dat die handeling alles te maken had met mijn komst. Ik werd in elk geval hartelijk ontvangen en de vriendelijke dame vertelde mij dat de uitgebreide platenhoek het gevolg van een uit de hand gelopen hobby was. Mij hoorde ze niet klagen. Hiddink houdt ook van popmuziek schoot mij te binnen toen ik een trappetje afdaalde en een box van Phil Spector zag staan. Tja, er zijn altijd types die dieper in de shit zitten. Dat weet Guus ook wel. Zoals altijd selecteerde ik op gevoel en concludeerde tevreden dat ik mijn verzameling met enkele fraaie exemplaren had verrijkt. Thuis op zolder luisterde ik naar ‘Such a Shame’ van Talk Talk. Vond ik wel toepasselijk.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: