Skip to content

Festival

augustus 10, 2014

IMG-20140809-WA0004Naast mij op de heuvel staat een gebruinde vrouw van middelbare leeftijd. Ze zingt elk nummer van Ilse Delange zachtjes mee. De vier meiden die pal achter ons in het gras liggen, hebben daar geen weet van. Druk als ze zijn met het inhalen van verloren tijd. Voor ons ligt een stelletje lief te zijn, hun ogen vertellen wat ze voor elkaar voelen. En dat is zo te zien nogal wat. Vanaf deze plek heb ik een magnifiek uitzicht op de vele bezoekers en het podium. Als polderbewoner ben ik dergelijke hoogtes niet gewend. En met festivals als deze – waar 40.000 mensen op afkomen – heb ik geen enkele ervaring. Toch voel ik mij prima op mijn plek, hier op Dutch Valley. Iedereen is ontspannen, overal lachende gezichten. Twee politieagenten zien dat het goed is. Een groepje tieners, gewapend met Breezers, wil graag met de dienders op de foto. Dat mag. Het is een koddig gezicht. Laura en ik zitten al een paar uurtjes op deze even strategische als gezellige locatie en hebben reeds genoten van optredens van Niels Geuzebroek en Kensington. We zijn het erover eens dat de Utrechtse rockband live zeer overtuigend en lekker klinkt. Ik vind dat mijn dochter met haar Bowie-shirt en donkere zonnebril er cool uitziet. Ze zegt dat ze het leuk vindt. Dat hoort een vader graag. We weten dat het programma op het hoofdpodium voor ons een voorprogramma is voor de band waar zij een groot fan van is. Straks speelt Di-rect in de rocktent, een uur lang. En daar gaat Laura geen minuut van missen. Terwijl mijn buurvrouw World of Hurt met Ilse meezingt, struinen wij richting de achterzijde van het festivalterrein. Het wordt  steeds drukker. Kleding is schaars, de lichamen rijkelijk bedekt met tatoeages. Het water loopt ons uit de mond bij het aanschouwen van het culinaire aanbod. Kebab, pannenkoeken, pizza, frites, allerlei verse broodjes en nog veel meer. Nog even wat muntjes halen! In de tent waar wij straks helemaal vooraan willen staan, speelt de band Mooi Wark onvervalste boerenrock. De muzikanten hebben opvallend genoeg  bowlingshirts aan, de bassist lijkt een beetje op Phil Taylor. De boodschap van de heren is duidelijk en simpel: er gaat niets boven het boerenleven! Dat zal niet elke nuchtere boer momenteel beamen, maar de behoorlijk aangeschoten aanhang heeft duidelijk alle zorgen voor een dag op het erf achtergelaten. Voor Laura is het niets minder dan een cultuurschok. Ze vraagt een tikje chagrijnig af wanneer die gasten op de trekker springen en naar huis gaan. Als de boeren hun helden voor de laatste keer uitbundig toejuichen, is de show voorbij en slaan wij onze slag. We staan tegen het hek, dichterbij haar muzikale helden kan Laura op deze zonovergoten zaterdag niet komen. Wat volgt is een spetterend optreden. De interactie met het enthousiaste publiek is geweldig. We springen, schreeuwen, steken onze handen in de lucht en zingen de nummers mee. Eenmaal weer uit de tent suizen onze oren als nooit tevoren, maar dat kan de pret niet drukken. Wat was het goed! Laura smikkelt een pannenkoek naar binnen en ik doe me tegoed aan een slice pizza. Half doof wandelen wij naar de auto. In de artiestentent zwaait Gerald Joling naar zijn fans. Hij moet nog aan de bak. Dutch Valley gaat nog even door, wij blazen de aftocht. Muzikaal bevredigd als we zijn. Volgende afspraak met de mannen staat in november in Hedon te Zwolle. Ik kijk nog een keertje om en denk aan de vrouw die stilletjes genoot van Ilse Delange. Wat is het toch mooi om te ervaren wat muziek met mensen doet.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: