Skip to content

De rechercheur

augustus 3, 2014

imagesD8REUH0EEen rechercheur uit Groningen zorgde voor de nodige commotie toen hij gisteren twitterde de Gay Pride een smerige vertoning te vinden. Later verwijderde hij zijn tweet. De korpsleiding liet weten dat het een persoonlijke mening betrof en dat er met de collega gepraat ging worden. Zou diezelfde leiding de diender eerder hebben gesommeerd de bewuste tekst van twitter af te halen? Of nadrukkelijk geadviseerd wellicht. Tja, de vrijheid van meningsuiting geldt voor iedereen. Die speurneus moet dat kunnen zeggen. Of het verstandig is gelet op zijn functie in het publieke domein is een tweede. Ik kan mij zo voorstellen dat zijn bazen daar de nadruk op gaan leggen. De waakhonden van de vrije meningsuiting zullen dat waarschijnlijk muilkorven noemen. En dat mogen zij op hun beurt uiteraard ook weer zeggen. Wat leven we toch in een prachtig, vrij land! Dat wil echter niet zeggen dat iedereen zich even vrij voelt. Waarom varen er anders zoveel mensen door de Amsterdamse grachten? Dit jaar een primeur: een Marokkaanse schuit! Wat bij mij blijft hangen is de letterlijke tekst die de vertegenwoordiger van de sterke arm de wereld in slingerde: “Ik blijf het een smerige vertoning vinden, die Gay Pride. Jammer dat Elsevier spreekt over Hollands Glorie. Beter past Hollands Goorie.” De woorden smerig en goor springen eruit. Wat hij daar precies onder verstaat weet ik niet. Want iets uitleggen op twitter is onbegonnen werk. Waarmee ook meteen het grote nadeel van het medium is benoemd. Zijn mening staat vast, is kennelijk onwrikbaar, daar hij het een smerige vertoning blijft vinden. Hij kijkt er dus al jaren naar, concludeer ik dan maar. Waarom zou hij dat doen? Vindt hij mensen met een andere geaardheid sowieso een stelletje viespeuken en moeten ze vooral hun plaats weten? Of stuit het evenement hem tegen de heteroborst? Waarom reageert hij eigenlijk? Wil hij aandacht, een dialoog, zoekt hij medestanders? Twee zinnen roepen een stortvloed aan vragen op. De emancipatie van seksuele minderheden houdt nooit op, daarvan ben ik overtuigd. Dat mensen in de openbaarheid blij en ongeremd uiting kunnen geven aan wie ze zijn en 1 dag per jaar zich door velen in de hoofdstad gesteund en geliefd voelen, vind ik het echte feest van de democratie. En dat de rechercheur openlijk zijn mening geeft, vind ik eigenlijk wel dapper. Ook al ben ik het faliekant met hem oneens.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: