Skip to content

Vleugje Hollandse School

juni 27, 2014

MM_11255002Er wordt dezer dagen veel gesproken en geschreven over de teloorgang van de Hollandse School. Daarmee wordt bedoeld: aanvallend voetbal, dominant en verzorgd. Romantici zijn in mineur, het Poldercatenaccio van Oranje is armoedig countervoetbal, Nederland verloochent alles waar het gidsland ooit model voor stond. Realisten die resultaat boven schoonheid plaatsen halen onverschillig de schouders op. Zij sluiten zich moeiteloos aan bij Nigel de Jong. “Niet mooi? Nou en! Het gaat om winnen”, aldus de Rambo op kicksen. Bondscoach Louis van Gaal, de hoogpriester van de offensieve speelstijl, geeft onomwonden toe dat zijn team reactievoetbal speelt. Achterover leunen, afwachten wat de tegenstander doet en als de bal eenmaal in het bezit is de kortste weg naar het geniale duo Robben/Van Persie zoeken. Succes gegarandeerd! Drie keer gewonnen, liefst tien (vaak zeer fraaie) doelpunten gemaakt; teamgeest en zelfvertrouwen waren nog nooit zo groot. In het treffen met de Mexicanen in de achtste finales van het WK is Nederland favoriet en dat terwijl een paar weken geleden het vertrouwen in de nationale trots op een heel laag pitje stond. Dat de opbouw van achteren uit soms het niveau van pupillenvoetbal nauwelijks ontstijgt wordt door velen voor lief genomen. Het legioen wil zich bij voorkeur identificeren met winnaars. Ze worden er vrolijk van. Of – dan gaat het wat dieper – voelen hun eigenwaarde groeien. Mijn collega Harry – geen hardcore voetballiefhebber, meer een toernooikijker – is blij dat het eindeloze geschuif in de breedte en achteruit tot het verleden behoort. Zonder dralen de kortste weg naar voren, het werd eens tijd! Alleen blijft het pijnlijk om te zien hoe zo’n goede speler als Sneijder (als hij eens de bal heeft) het speeltuig linea recta naar de tegenstander schiet. Maar er staat een hecht fundament en voorin lopen creatieve moordenaars rond. Het is gewoon een kwestie van iets meer rust aan de bal. Als Nederland bij balbezit de vrije man weet te vinden en het wapen van de verzorgde opbouw aan het imposante arsenaal toevoegt, is een plaats in de halve finales een realistische optie. En dan is alles mogelijk. Als de Mexicanen zich zondag stuklopen op het Hollandse fort wil ik af en toe een beetje tikkie-takkie zien. Even die ouderwetse flair, dat achteloze, die finesse op de vierkante meter. Ik wacht geduldig op het eerste driehoekje op het middenveld. Met een vleugje Hollandse School ben ik al dik tevreden.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: