Skip to content

The Kik

juni 1, 2014

naamloos (3)Nederlandstalige popmuziek, ik moet er doorgaans weinig van hebben. Pretentieuze teksten die ik niet begrijp, of mierzoete rijmelarij waar ik redelijk agressief van kan worden; in mijn uitgebreide discotheek op zolder moet ik het genre met een vergrootglas zoeken. Zoals altijd zijn er uitzonderingen die de regel bevestigen. Dat bleek gisteravond in poppodium Underground in Lelystad weer eens. Op het programma stond een optreden van The Kik, bij een breder publiek bekend als de ex-huisband van DWDD. Een tijdje geleden had ik met dochterlief afgesproken dat wij op 31 mei naar deze hippe beatband zouden gaan, maar toen wist ze nog niet dat een goede vriendin een verjaardagsfeestje zou geven. Ik deed haar kaartje van de week op twitter en Facebook in de aanbieding en verbaasde mij er vervolgens over dat alleen Eduard van Brakel serieuze interesse toonde. Papa Van Brakel kon echter geen oppas vinden, dus besloot ik dat ik het entreebewijs als bewijs van mijn edelmoedigheid voor de ingang zou weggeven. Een goede daad kost soms bijna niets. Een kwartiertje voordat The Up de zaal zou gaan opwarmen kwam de kersverse wethouder Elly van Wageningen aangelopen. Inderdaad, zij werd de gelukkige en bedankte mij hartelijk. Ik voelde mij een beetje ontheemd zonder buddy, maar dat duurde slechts even. Want daar ontwaarde ik Sjoerd en Rob en aan de bar ging het weldra over voetbal, muziek, motoren en wat dies meer zij. Op dezelfde avond speelde Oranje een oefenduel tegen Ghana, maar daar blijft  deze muziekliefhebber echt niet voor thuis. Ik had overdag bij SV Lelystad op het tiende Lesley Boerebach talententoernooi de voetballertjes van de toekomst in actie gezien, nu was het tijd voor een goed concert. Om tien uur betraden de heren het podium, allen strak in het pak. Er waren zo’n honderd mensen op de gig afgekomen. Ik stond helemaal vooraan en wist na binnen de minuut dat ik een fan van The Kik was. Ik hoorde The Kinks, The Hollies, The Beatles; in de aanstekelijke sound van deze vijf enthousiastelingen zat van alles waar mijn muziekhartje sneller van gaat kloppen. Ik zag oudere jongeren genieten en een poging tot dansen doen. Voor mijn stonden twee tieners uit hun dak te gaan. Kortom: jong en oud kregen een kick! Korte, strakke nummers met snedige, grappige teksten, prima samenzang  en uitmuntend gitaarspel van Arjan Spies. Voor het liedje ‘Simone’ mochten twee dames tussen Spies en zanger/gitarist Dave von Raven plaatsnemen, om het achtergrondkoortje te vormen. Ze genoten zichtbaar en dat gold evenzeer voor de sympathieke muzikanten. Geen kapsones, gewoon gezellig spelen en lekker een beetje met het publiek dollen. Na afloop van het enerverende optreden kwamen de bandleden in de foyer om handtekeningen uit te delen en met de fans op de foto te gaan. Ik maakte een praatje met de mannen, die zeiden het reuze naar hun zin te hebben gehad. Uiteraard kocht ik het nieuwe album ‘2’, dat even later door de vijf bandleden werd gesigneerd. Op de fiets terug naar huis dansten de heerlijke melodieën door mijn hoofd en wist ik weer waarom muziek mij telkens weer zo’n gelukzalig gevoel geeft. Rock & roll in je moerstaal van The Kik, gaat dat zien en horen!

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: