Skip to content

Onafhankelijkheid

mei 10, 2014

Toen ik bij de krant werkte liet ik soms een verhaal voor plaatsing aan iemand die ik had gesproken lezen. Om eventuele feitelijke onjuistheden eruit te halen, was dan de afspraak. Over mijn journalistieke keuzes, afwegingen en invalshoeken viel niet te onderhandelen. Ik kan mij geen conflictsituaties herinneren. Wel faxte ik ooit een stuk naar basketballer Henk Pieterse, omdat ik zo goed als zeker wist dat zijn coach bij Den Helder, Ton Boot, de center zou wegsturen als het kritische interview werd afgedrukt. Ik had explosief nieuws in handen, maar maakte mij vooral druk om de consequenties voor de boomlange goedzak. Hij was een sympathieke gozer met een gezin, ik voelde mij op een bepaalde manier verantwoordelijk voor zijn naderende ontslag. Henk nam geen woord terug en stemde in met publicatie. Boot kende vervolgens geen genade. Johan Derksen van Voetbal International vertelde jaren geleden dat trainers en spelers verregaande inspraak hadden in de stukken die geplaatst werden. Journalistieke principes waren rekbaar, hij moest wekelijks een voetbalblad vullen. leondewinterVanmorgen begon ik aan het dubbelinterview in Volkskrant Magazine met het schrijversechtpaar Leon de Winter & Jessica Durlacher, die samen een nieuw theaterstuk over Anne Frank hebben geschreven. Het begint met de eisen die De Winter op voorhand stelt. Hij wil in het interview kunnen schrappen. Het gaat zelfs zo ver dat hij van mening moet kunnen veranderen. Verslaggever Sara Berkeljon sputtert nog wat tegen, door te zeggen dat als zij daarmee zou instemmen zij De Winter zeggenschap over haar verhaal zou geven. Om vervolgens te concluderen (…) dat ze geen kant meer op kan. Onderaan het stuk staat: Leon de Winter en Jessica Durlacher hebben enkele details in de tekst aangepast. En dus? Ik begrijp echt niet waarom de verslaggever de lezer zo nodig deelgenoot van het eisenpakket van Leon de Winter moet maken. Maar nu zij het toch gedaan heeft, blijf ik met wat vragen zitten. Wat is er precies gebeurd? Heeft Berkeljon eerst contact gezocht met haar chef, of wellicht de hoofdredacteur? Ik kan mij moeilijk voorstellen dat een krant die zich voorstaat op het bedrijven van kritische, onafhankelijke journalistiek meteen zegt: natuurlijk meneer De Winter, u zegt het maar! Of was het in het zicht van de deadline praktisch gezien lastig om principieel te zijn? Ik heb zo’n donkerbruin vermoeden dat de ombudsvrouw van de krant komende zaterdag er iets over gaat melden. En dat lijkt mij terecht, want deze aanpak wekt de suggestie dat de Volkskrant last van ‘VI-trekjes’ heeft en dat vind ik als lezer en journalist een nogal verontrustende ontwikkeling.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: