Skip to content

Vreugde en verdriet

maart 30, 2014

Op mijn smartphone staat een filmpje dat ik grappig vind. Het tafereel speelt zich af op de golfbaan. Het is mooi weer. Ik heb een korte broek en een poloshirt aan. Mijn bal ligt in een fairway bunker op een lastige plek. De voorbereidingen worden vastgelegd. Heeft wat weg van een stomme film. (Ooit filmde Hans Bonsink een wedstrijd van de A1 van SV Lelystad. Toen ik de beelden van mezelf later terugzag moest ik aan een giraf denken.) Terug naar het filmpje. De backswing oogt wat weifelend, maar desondanks slaag ik in het eerste deel van mijn missie: de bal is uit het zand. En dan komt het stukje video dat telkens weer op mijn lachspieren werkt. Terwijl ik opkijk om het resultaat te bekijken, worden de beelden plots van commentaar voorzien. “Great bunkershot by Berry Brinkhorst, where the fuck is the ball!” Dat vraag ik mij op dat moment ook af en door mijn nieuwsgierige blik winnen de woorden aan kracht. Het lollige aspect zit ‘m natuurlijk in het feit dat mijn slag eerst wordt opgehemeld en vervolgens de vraag wordt gesteld: waar is de bal gebleven? Een geinig toneelstukje opgevoerd tijdens een zorgeloos rondje golfen op Naarderbos. De ‘verslaggever’  is Dennis van der Zeijden, met wie ik de afgelopen jaren meerdere keren heerlijke momenten heb meegemaakt. Door het park of bovenop de voormalige vuilnisbelt. Bij helder weer hadden we een prachtig uitzicht, het pittoreske Naarden was dan heel dichtbij. DennisIk genoot altijd van de rust en concentratie waarmee Dennis de holes geduldig afwerkte. Hij had een vaste strategie, wist precies wat hij deed. Zelfbewust en professioneel, niet voor niets zat hij in het Gehandicapten Golf Team Holland! Vorig jaar augustus speelden wij voor de laatste keer samen, Rob Chin was ook van de partij. Dennis is ernstig ziek, als ik zijn weblog’s lees wordt het mij zwaar te moede. Een vriendelijke reus die zijn positieve energie inzet om mensen met een fysieke beperking uit hun isolement te halen, wordt op zijn beurt gesloopt door een ziekte die geen genade kent. Hij is ereburger van Almere en mijn Held van Flevoland. Ik kijk nog een keer naar het filmpje en voel vreugde en verdriet.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: