Skip to content

Flevo Parool

maart 27, 2014

ficusKijkend naar een bijdrage over de teloorgang van de regionale en lokale journalistiek in Flevoland, zag ik mezelf weer zitten in een benauwd pandje aan de Kerkgracht in Almere Haven. Halverwege de jaren tachtig scharrelde ik als freelancer mijn kostje bij elkaar en mijn belangrijkste opdrachtgever was Flevo Parool, een kopblad van de voormalige verzetskrant uit Amsterdam. De uitgave was bedoeld om de Mokummers die in de groeikern neerstreken op zoek naar rust en ruimte te bedienen: de krant die ze kenden met nieuws uit hun nieuwe leefomgeving. Twee vliegen in 1 klap, succes verzekerd! Op de redactie in de hoofdstad werd de dagelijkse bijdrage vanuit het nieuwe land liefkozend de ‘Boerenpagina’ genoemd. En weldra kwam ik erachter dat van een doordachte strategie geen sprake was. De medewerkers van de redactie, advertentie, acquisitie en verspreiding zaten met z’n allen bij elkaar en dat gaf de visie vanuit het moederbedrijf aardig weer: zoek het maar uit. Flevo Parool schreef ook verhalen uit Lelystad, Zeewolde en Dronten en ik was vooral met de sport in de weer. Na verloop van tijd werkte ik op zondagavond op de landelijke redactie om de twee sportpagina’s van maandag in elkaar te zetten en maakte ik kennis met de verslaggevers van Parool Sport. Keek ik wel een beetje tegenop, niet wetende dat wij later directe collega’s zouden worden. Ik vermaakte mij prima en leerde de fijne kneepjes van het vak. Mijn chef Jeroen Corduwener was streng, cynisch en erg goed. Als de dag van gisteren herinner ik mij nog dat een zware delegatie onder leiding van hoofdredacteur Sytze van der Zee op bezoek kwam. De voormalig correspondent in Washington en Bonn keek bedenkelijk om zich heen en vroeg of er ook een café in buurt was. Even later stonden wij aan de toog van De Roef. Van der Zee hield zijn lange winterjas aan en wij hingen aan zijn lippen.  Ik was onder de indruk van zijn staalblauwe ogen, hij keek dwars door mij heen! De speculaties over de toekomst van Flevo Parool waren vervolgens niet van de lucht. Had de krant nog een toekomst en zo ja in welke vorm? Het antwoord liet niet lang op zich wachten. Wij werden op de kamer van de grote baas ontboden en zonder dralen deelde Van der Zee mede dat de stekker eruit ging. Het wetenschapskatern ‘Spectrum’ kwam ervoor in de plaats. Corduwener mocht een paar collega’s meenemen naar Amsterdam. In 1988 eindigde een experiment dat nooit echt een serieuze kans had gekregen. Wij zaten als geslagen honden om Van der Zee heen, die op zeer subtiele wijze de stilte doorbrak. Hij keek naar de forse ficus in de hoek van de kamer. Toen een blaadje losraakte en aan een vrije val begon zei hij: “Kijk, daar gaat Flevo Parool.” Een grapje waar Sytze van der Zee wel om kon lachen.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: